Dear Lord, I’m tired. My heart is restless, and my spirit is weary. My eyes feel heavy, and my head is threatening to shut down. Every where around me, there are dragons breathing fire down my neck, and there are black knights pointing sharp swords at my heart. I’m very, very tired. Every time I [...]
Archive for the ‘ako bilang titser’ Category
Prayer for the Battle-Weary Soldier
Posted: October 6, 2011 in ako bilang titser, buhay-buhay, iwas-hukay, kunwa-kunwariang deep, nakanang... umi-english, pangarap na bituin, tamang emo, this post is made of huhuhuTags: God, pangarap, prayer for the weary, prayer for those who aer tired, propesor
CLAIMING DESTINY: A Tale of Heartbreak, Loss, Going Down the DEEP END, and finally Climbing Back Up (A thank you note FOR ALL)
Posted: May 30, 2011 in ako bilang titser, buhay-buhay, iwas-hukay, kapag nabasag ang puso, kapag tumibok ang puso, kunwa-kunwariang deep, lessons daw, natutunan ba?, nakanang... umi-english, pangarap na bituin, this post is made of huhuhu, this post is made of LOLzTags: ako bilang titser, buhay-buhay, destiny, Dr. Milagros Tanlayco, iwas-hukay, Karren Renz Sena, Kulto ni Bernarda Alba, pagibig, pangarap, UST, UST-AMV Mercado Family
29 May 2011 The lights are out and my door is locked. In the background, a slow song keeps playing on a never-ending loop. Outside, rain patters softly on the rooftops, and the wind, ever present, breeze through the open blinds of my window and into my room before settling onto me. I close my eyes and [...]
Dahil Sa Mga Bata
Posted: October 12, 2010 in ako bilang titser, buhay-buhay, iwas-hukay, isa din akong estudyamoz, kunwa-kunwariang deep, lessons daw, natutunan ba?Tags: ako bilang titser, estudyamos, kabataan, leksyon, titser
Lagi kong sinasabi noon na ang buhay, isang mahabang paglalakbay. Meron kang destinasyon, at yun ang target mong puntahan, pero lagi kong pinapayo sa mga tao at sa sarili ko na mas importante ang paglalakbay kaysa sa destinasyon. Ngayon naman, naisip ko, ang buhay, parang isang malaking paaralan, at ang lahat ng makakasalamuha mo, mga kaklase [...]
Ang Musika Para sa Balahura
Posted: August 3, 2010 in ako bilang titser, buhay-buhay, iwas-hukay, kapag tumibok ang puso, kunwa-kunwariang deep, myuzeek, nakanang... umi-english, poem, tulaTags: humanities, klase, music, tula pala, tula tungkol sa music
Ano kasi eh… Ganito yun… Nagtuturo ako ng ‘music’ kanina sa mga klase ko. Mangyari lang na nagkakatanungan kami kung ano ang depinisyon ng musika para sa kanila. Mga chever ba, para sa lesson. Siyempre natuwa naman ako sa mga sagot ng mga bagets ko.. At pagkatapos nila mag-share ng mga saloobin nila, eh nag-flash [...]
Complicated Girl: Ang Makabagbag-damdaming Kwentong Baguio ni Karren Sena
Posted: May 31, 2010 in ako bilang titser, buhay-buhay, iwas-hukay, kunwa-kunwariang deep, lessons daw, natutunan ba?, naglalakbay akech, pangarap na bituin, tamang emoTags: ako bilang titser, Ayuyang, Baguio, Baguio Artists, laban, pagasa, pangarap na bituin, Session Road, UST
“Karren, you are a complicated girl. What is it that you really want?”
Ito ang minungkahi sa akin ni Ma’am Nerisa Del Carmen Guevara habang nag-uusap kami tungkol sa mga bagay-bagay sa mundong ibabaw. Naalala ko may sinasabi ako nun eh, tapos bigla siyang sumabat, at yan ang sinabi niya. Pero simulan natin sa umpisa ang kwento.
Panunumpa
Posted: May 20, 2010 in ako bilang titser, buhay-buhay, iwas-hukay, pangarap na bituin, tamang emoTags: ako bilang titser, pagibig, pagibig na wagas, pangako, pangarap na bituin, panunumpa
Ratsada lang. Bukas kasi magpapasa na ako ng application ko sa UST. Go, Growling Tigers. Bukas, isasabak ko na ang buong pagkatao ko para sa pangarap ko. Sugod na to. SUGOD. Sabi ni Sir Ferdie, may mga klase pa daw na hindi naipamimigay sa mga guro, at kinonfirm naman ni Ma’am Joyce ang impormasyon na [...]
Para Kay Inang
Posted: May 11, 2010 in ako bilang titser, buhay-buhay, iwas-hukay, tamang emoTags: AB, ako bilang titser, alaala, dakilang guro, Dr. Milagros Tanlayco, faculty of arts and letters, Inang, inspirasyon, propesor, UST, UST AB
Naalala ko yung mga panahong naglalakad tayo papunta’t pabalik sa Faculty Room. Akyat-manaog tayo sa matarik na hagdanan ng AB Building. Bitbit ko ang bag at mga libro mo, at ikaw, hawak mo ang kamay. Makinis ang palad mo. Parang niliha na ng mga nakalipas na taon ang lahat ng magagaspang na kalyo. Baliko man ang mga daliri mo, pirmi ang hawak mo sa kamay ko. Buo. Magtatanong ako tungkol sa araw mo, at ikaw, kukumustahin ang araw namin ng mga kaklase ko. Kapag may sinumbong ako, may nakahanda ka nang payo o sermon. Pero kahit sermon pa yan, napaka-hinhin parin ng boses mo. At nakangiti ka parin.
Parang hindi ko alam kung tuloy kung sinong gumagabay kanino.

